«ایزد» صورت فارسی به معنی « خدا» از yazata- اوستایی « ستوده» است.

رَمان کلمه اوستایی رام وپهلوی آن رام یا رامش است. در اوستا رام یشت وجود دارد وهمه جا رام همراه وای ایزد هوا یاد شده است.در اوستا رام همواره با مهر همراه است.صفت رام خوا سترهیعنی بخشنده کشتزار خوب ،صغت مهر دارنده دشت های فراخ وسرسبز وصفت وای نسیم ملایم و آرامبخش است.

رام از رامش ، رامش هم حرکت ،بازی ورقص را با خود داردوهمراه با طلوع مهر زمزمه زندگی همراه با نسیم شروع می شود .

رام سرمایه حرکت وآغاز زندگی همراه با طلوع مهر وگذار سحر گاهانه سروش است.